Pagos Dağı’nın eteklerinde avlanan komutan, öğle sıcağında bir çınarın gölgesine uzanır. Uykuya daldığında karşısında iki Nemesis belirir. “Bu tepenin öbür yüzüne, Meles’in suyuna bakan yamaca kur şehrini,” derler. “Orada kurulan şehir, kurulduğundan çok daha uzun yaşar.”

Komutan uyanır ve rüyasını Klaros bilicilerine danışır. Aldığı cevap tektir: rüyada söylenen yer, söyleyenin kendisi kadar gerçektir. Şehir o yamaca kurulur ve bugün İzmir dediğimiz yer, bir rüyanın işaret ettiği topraktır.

Anlatı, Kadifekale’nin eteklerinde hâlâ dolaşır. Kaleye çıkan yaşlılar, şehri gösterip “bunu bir uyku kurdu” derler; sonra gülerler. Gülmek de anlatının bir parçasıdır.