Yedi genç, inançlarından ötürü kovalandıkları bir günde şehirden kaçar ve bir mağaraya sığınır. Yorgunluk ağır basar, uykuya dalarlar. Bir köpek de kapının önüne uzanır, onlarla birlikte bekler.

Uyandıklarında güneş aynı yerdedir, açlık aynıdır. İçlerinden biri ekmek almaya şehre iner. Verdiği para pazarcının elinde tuhaf durur; üzerindeki yüz üç yüz yıl önce ölmüş bir hükümdarındır. Kalabalık toplanır, gencin peşine düşer.

Mağaraya vardıklarında anlarlar: bir uyku, bir çağı devirmiştir. Anlatı Efes’te geçer ve zamanın ne kadar ince bir perde olduğunu söyler — insan, bu perdenin hangi yüzünde durduğunu her zaman bilemez.